Θέρμου
Small text Medium text Large text

αναζήτηση


Λίμνες

 

ΛΙΜΝΗ ΤΡΙΧΩΝΙΔΑ

Η Λίμνη Τριχωνίδα είναι η μεγαλύτερη και γραφικότερη λίμνη της Ελλάδας. Έχει επιφάνεια 98,6 τ. χλμ., μέγιστο μήκος 19 χλμ. και μέγιστο βάθος 58μ. Η περιοχή από την οποία συλλέγει τα νερά της έχει έκταση 215 τ. χλμ.. Γύρω από τη λίμνη υπάρχουν μικροί παραλίμνιοι οικισμοί. Ένας από αυτούς είναι και το χωριό Μυρτιά του Δήμου Θέρμου, γνωστό για τα λουτρά και τους πορτοκαλεώνες του. Εκεί παράγονται τα περίφημα σαγκουίνια. Το παραλίμνιο τμήμα του Δήμου Θέρμου αναφέρεται στα Τοπικά Διαμερίσματα Μυρτιάς, Πετροχωρίου, Σιταραλώνων, Παμφίου και Καλουδίου.

Η Λίμνη Τριχωνίδα ένας από τους πιο σημαντικούς και όμορφους υγρότοπους της Ελλάδας περιλαμβάνεται στις περιοχές NATURA 2000. Tα οικοσυστήματα της λίμνης φιλοξενούν ορισμένα από τα πλέον σπάνια είδη. Σε ό,τι αφορά την ιχθυοπανίδα είναι μια από τις πλέον σπουδαίες της Ελλάδας. Το πιο σημαντικό ψάρι της λίμνης είναι ο Νανογοβιός που ζει μόνο στην Τριχωνίδα και πουθενά αλλού στον κόσμο (ενδημικό). Εκτός από τα ψάρια στα νερά της περιοχής υπάρχουν αρκετά αμφίβια και ερπετά. Πολύ πλούσια και σημαντική είναι η ορνοθοπανίδα. Στην περιοχή έχουν παρατηρηθεί πάνω από 200 είδη πουλιών και σχεδόν όλα τα είδη ερωδιών. Απ΄ αυτά περίπου 50 είδη θεωρούνται απειλούμενα και προστατεύονται. Ένα από τα πλέον σπάνια πουλιά στο κόσμο , η Λεπτομύτα περνά από την περιοχή όταν μεταναστεύει.

Η χλωρίδα είναι επίσης πολύ πλούσια. Ο επισκέπτης μπορεί να δει διάφορα δένδρα, πλατάνια, φράξους, ιτιές, λεύκες, κυπαρίσσια και άλλα. Στην περιοχή φυτρώνουν πλήθος από σπάνιες ορχιδέες, ίριδες, γλαδιόλες, ανεμώνες, αγριοτριαντάφυλλα και σε σκιερές τοποθεσίες κυκλάμινα. Στις όχθες της λίμνης και μέσα στο νερό υπάρχουν νεροκάλαμα και λευκά νούφαρα. Όλα αυτά μαζί, ειδικά την άνοιξη που ανθίζουν αποτελούν ένα πολύχρωμο και πανέμορφο τοπίο. 

 
 

ΟΡΟΣ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟ

Το Παναιτωλικό είναι το τελευταίο βουνό της Ρούμελης πριν από το κάμπο του Αγρινίου. Ορθώνεται ακριβώς πάνω από την Τριχωνίδα και είναι αρκετά δασωμένο με αραιά δάση ελάτων που φθάνουν μέχρι τα 1.400 μ. αφήνοντας πάνω στα μεγάλα υψόμετρα μια στενή αλπική ζώνη. Οι απόκρημνες πλαγιές του σκεπάζονται με έλατα ενώ οι πιο χαμηλές είναι πνιγμένες στα κέδρα, τα πουρνάρια και άλλουςθάμνους. Στο δάσος ζουν πολλά είδη αρπακτικών όπως είναι ο Χρυσαετός, η Ποντικοβαρβακίνα και στα χαμηλά ο Φιδαετός και ένα πλήθος από Δρυοκολάπτες και άλλα μικρά Στρουθιόμορφα, όπως Κοτσύφια, Τσιροβάκους.

Ένα μεγάλο μέρος του Παναιτωλικού είναι ενταγμένο στη ζώνη προστασίας NATURA 2000, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας ανήκει στο Δήμο Θέρμου.

Οι κορυφές Πετράλωνα (1356 μ.), Μελιός (1592 μ.), Κέδρο (1529 μ.), Χαλίκι (1629 μ.), Τριανταφυλλιά (1817 μ.), Μέγα ΄Ισιωμα (1660 μ.), Δίκορφο (1656 μ.), Πλατάνι (1777 μ.), Τσιμπλοβούνι (1679 μ.), ΄Αννινος (1701 μ.), ΄Αγιος Τρύφωνας (1127 μ.) και Μαλοβούνι (1067 μ.)., Καραπιπέρη (1407 μ.), Λιάκουρα (1374 μ.), Κοκκινόβραχος (1025 μ.), Επάνω Κορυφή (1310 μ.), Τσούκκα (1239 μ.) και άλλες μικρότερες, συναποτελούν, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία του οικοσυστήματος του Ανατολικού Παναιτωλικού, ένα αρμονικό σύμπλεγμα φυσικών στοιχείων που χαρακτηρίζουν την ορεινή περιοχή του Δήμου Θέρμου.

 

ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΗΝΟΣ

Ο Εύηνος ή Φίδαρης είναι γνωστός από την Μυθολογία, πηγάζει απ' τα Βαρδούσια και, αφού δεχτεί τα νερά πλήθους χειμάρρων και παραπόταμων, με κυριότερους τους Κότσαλο, Πορτιάρη, Γιδομαντρίτη και Φιδάκια, διανύοντας 113 χμ., εκβάλει στον Πατραϊκό κόλπο αφήνοντας πλούσιο προσχωματικό έργο. Στην αρχαιότητα ο Εύηνος μαζί με τους παραπόταμους ήταν ο μοναδικός δρόμος επικοινωνίας των Αιτωλικών φύλλων. Ο χαρακτηρισμός του, από τον μεγάλο λαογράφο Δ. Λουκόπουλο, ως η λεωφόρος των βουνών δικαιολογεί αυτή την κοινωνική και οικονομική μοναδικότητα που είχε εδώ και 4.500 χρόνια, που σύμφωνα με τα ευρήματα κατοικείτο η ευρύτερη περιοχή του Ευήνου ποταμού.

Αρκετά γεφύρια (πέτρινα και μεταλλικά) και συρμάτινες πεζογέφυρες στα πιο όμορφα σημεία της κοίτης του μας δείχνουν τους παλιούς δρόμους, τα περάσματα και τις μετακινήσεις των ανθρώπων αλλοτινών εποχές. Αρχαία, Βυζαντινά αλλά και κυρίως νεότερα μνημεία (μύλοι, νεροτριβές, γεφύρια κλπ.) είναι στοιχεία οικολογικού ενδιαφέροντος.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στη μορφή του πο­ταμού ποικίλει από το ανώτερο τμήμα με την ορμητική ροή, τους μαιάν­δρους, τα ελατοδάση, τις πεζούλες και τα φαράγγια. Το μεσαίο τμήμα με τις ποταμολίμνες και την απόθεση φερτών υλικών έως τις εκβολές με τις προ­σχώσεις και το δέλτα, αποτελεί εύφορη καλλιεργήσιμη έκταση.

Η παραποτάμια βλάστηση αποτελείται από έλατα, καστανιές, κέδρους πουρνάρια, ιτιές και πλατάνια. Την άνοιξη θα συναντήσουμε αγριοτριανταφυλλιές, ορχιδέες και αγριολούλουδα. Κάθε μικροβιότοπος χαρακτηρίζε­ται από το δικό του συνδυασμό φυτικών ειδών τα οποία συγκροτούν την πλούσια και μοναδική χλωρίδα της περιοχής. Οι κίτρινοι και μενεξεδί αγριοπανσέδες, οι λευκές ή λευκορόδινες ορχιδέες, οι βαθυγάλαζες καμπα­νούλες, τα ρόδινα σιλενοειδή, τα λευκά κρινάκια εντυπωσιάζουν τον περι­πατητή.

Η παροχή του νερού δεν είναι μόνιμα μεγάλη. Το καλοκαίρι μειώνεται, ή διακόπτεται κατά διαστήματα, ιδίως στα χαμηλότερα τμήματα της κοίτης του. Το φαινόμενο αυτό εντάθηκε περισσότερο με την κατασκευή του φράγματος στον Άγιο Δημήτριο. Στα νερά του αφθονούν τα ψάρια του γλυκού νε­ρού, πέστροφες, χέλια, μπριάνια, δρομίτσες, οι βάτραχοι, τα νερόφιδα και συνεχίζει να εμφανίζεται το σπάνιο θηλαστικό, η Βίδρα.

Η ΕΥΗΝΟΛΙΜΝΗ,το νέο αυτό τεχνικό οικοσύστημα, στη θέση Άγιος Δημήτριος συμπληρώνει την σημερινή γενική εικόνα για τον Εύηνο ποταμό και δίνει σημαντική ώθηση για την εναλλακτική οικοανάπτυξη της ορεινής περιοχής δημιουργώντας νέες δραστηριότητες και νέες απασχολήσεις συμπληρωματικές στις παραδοσιακές γεωργικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις και ασχολίες του τοπικού πληθυσμού. Επιπλέον αποτελεί και ένα νέο συναρπαστικό πεδίο δράσης της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Ο Δήμος Θέρμου γειτνιάζει με την Ευηνολίμνη και ένα μεγάλο μέρος του Ευήνου, και μάλιστα το σημαντικότερο από πλευράς οικοτουριστικού ενδιαφέροντος, το οποίο εκτείνεται από την Ευηνολίμνη ως τη γέφυρα Μπανιά, αναφέρεται στη γεωγραφική περιοχή του Δήμου Θέρμου.

 
 

ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΣ ΓΙΔΟΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

Ο Γιδομανδρίτης μοιάζει με ανοιχτή χούφτα, που συγκεντρώνει τα νερά μιας εκτεταμένης λεκάνης του Ανατολικού Παναιτωλικού.

Οι κορυφές, οι χαράδρες και τα φαράγγια, που αυλακώνουν την κοιλάδα του Γιδομανδρίτη, οι καταπράσινες πλαγιές, άλλες ομαλές και άλλες γκρεμώδεις, οι πηγές, οι καταρράκτες, τα πετρώματα, οι γκρεμοί με τους διαφορετικούς σχηματισμούς και χρωματισμούς, προσδίδουν μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία στην περιοχή.

 Η βλάστηση πλούσια και σε μεγάλη ποικιλία, από τα βαθύσκιωτα πλατάνια και τις ιτιές στο ποτάμι και στις ρεματιές ως τα δάση των πλατύφυλλων και τα ελατοδάση ψηλότερα, την υποαλπική βλάστηση στις κορυφές και τα αρωματικά φυτά, όπως ρίγανη, θυμάρι, βάλσαμο και τσάι. Η πανίδα, επίσης πλούσια, χαρακτηρίζεται από την άγρια πέστροφα στο ποτάμι, τα αγριοκάτσικα, τα ζαρκάδια, τα γεράκια, τα αγριογούρουνα κ.α..

Τα δημιουργήματα της ανθρώπινης παρουσίας – τεχνητές αναβαθμίδες (πεζούλες), παραδοσιακά σπίτια, γεφύρια, νερόμυλοι, καλύβες, λιθόχτιστα μονοπάτια κ.α. – αρμονικά συνταιριασμένα με το φυσικό περιβάλλον, δημιουργούν ιδιαίτερη αίσθηση στον επισκέπτη. 

 

ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΣ ΦΙΔΑΚΙΑ

Ο παραπόταμος Φιδάκια συγκεντρώνει επίσης τα νερά μιας ευρείας λεκάνης του Ανατολικού Παναιτωλικού και αποτελεί ένα ενδιαφέρον οικοσύστημα, καθώς ένα μεγάλο μέρος της λεκάνης απορροής του κοντά στις πηγές του είναι ενταγμένο στο δίκτυο προστασίας NATURA 2000 του Παναιτωλικού και στην πορεία του σχηματίζει ενδιαφέροντα φαράγγια.

Η βλάστηση πλούσια και σε μεγάλη ποικιλία, από τα ελατοδάση ψηλότερα, την υποαλπική βλάστηση στις κορυφές και τα αρωματικά φυτά ως τα βαθύσκιωτα πλατάνια και τις ιτιές στα χαμηλότερα σημεία, παρόμοια με αυτή του Γιδομανδρίτη, όπως και η πανίδα. 

Το ενδιαφέρον εστιάζεται εκτός από το άνω μέρος του ποταμού, κοντά στους οικισμούς Χαλίκι, Δάφνη, Νεροσύρτη και Λαδικού, στο φυσικό γεφύρι Θεοτικό Δρυμώνα και στην περιοχή όπου βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι του Καταφυγίου. Επίσης, στο τελευταίο μέρος της διαδρομής το ποτάμι είναι κατάλληλο για καγιάκ. Στις πλαγιές εκατέρωθεν του ποταμού, στο τελευταίο τμήμα του, συναντάμε, επίσης, το αισθητικό δρυοδάσος της Αετόπετρας και το δάσος Αριάς της Χρυσοβίτσας, που χαρακτηρίζονται από την πλούσια βλάστηση και την πολύ ενδιαφέρουσα πανίδα.


Δήλωση Προστασίας Δεδομένων Powered by SingularLogic